Ballina Artist Medalion pa anë

Medalion pa anë

524
0
Medalion pa anë
Medalion pa anë

Medalion pa anë

Në të rrallat ditë

medaljoni flet për dy,

Njëra anë më falet mua, e tjetra të njeh veç ty.

Kur qiejt ulen poshtë,

Lëshojnë grimca shkëlqimi,

Performancë rrënqethëse

Zgjat një natë medaljon-kërkimi.

Një puthje ndahet në mes ure

deti, pakaluar. Copëzat e shpresës treten

në ujin e kripuar.

Sa larg mbetën hijet?

Tonat përqafuar! Të ashpra nga kripa,

nën alga mbuluar.

E lagur puthja jonë, në dy vende kish shkuar

madje kishte humbur dhe gjurmët,

drejt një destinacioni të gabuar.

Prej duarve tua një thesar kishte rënë,

Medaljoni jonë i çmuar. Pas bregut fort kish rendur

ne, për të na shpëtuar.

Ama ne nuk ishim aq të fortë,

detit, sa për ti shpëtuar.

Medaljon nuk bëheshim dot,

shkëlqim për të lëshuar.

Dhe e kuptuam,

Kur sytë për herë të fundit u panë.

E dinim se do të mbeteshim

Medaljon pa ane.

Shkruar nga Meri Xhafa

PËRGJIGJU

Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
Ju lutem shkruani emrin tuaj këtu