Revista Yes Albania
Reklama Yes Albania

Ti vrapon drejt te ardhmes. Ku do te qendrosh?

Ti vrapon drejt se ardhmes. Ku do te qendrosh?

E ardhme!
Ku je?! Mos valle je fshehur diku ne horizont?!
Mbase je fshehur ne zemren time?!
Po, po. Duhet te jesh futur ne zemren time sepse nuk te perfytyroj dot.
Mbase je e padukshme?! Mbase je per udhetim ne shkretetiren e pafund?!
Une cdo dite me duket se po te ndjek, me duket sikur po te afrohem. Nje hap me ndane nga ty. Dua te arrij ne boten e lumturise, ne boten e endrrave te mia.
Dua te arrij ne keshtjellen e kristalte, ku me thane se te gjitha endrrat behen realitet.
Por si mund t’a bej kete?
Te lutem, me jep nje keshille!
Pse nuk po me flet?
Une e di se ti po me fsheh dicka. Por, une do te te arrij. Une do ta hap porten tende. Shkolla mendoj se eshte celesi me te cilin une do te hap deren tende per te arritur aty ku dua. Mendoj se shkolla eshte me e nevojshme. Ajo me ben te ndihem e sigurte per ate qe them dhe per ate qe mendoj.
Shkolla me ben me te matur dhe me krijon pavaresi ne vetvete.
Dhe…
Si pa kuptuar, vitet shkollore vrapojne, vrapojne drejt teje. Por, jeta shkollore nuk eshte aq e lehte. Ajo te ve pengesa te shumta, te cilat duhet t’i kalosh me guxim dhe kurajo. Une e di sesi te sillem per t’i kaluar pengesat e mia. Per kete me ka ndihmuar mesuesja e letersise. Ajo me mesoi sesi te luftoj per te arritur dicka qe e dua me te vertete. Deshira per te pasur dicka nuk i sheh fare keto pengesa dhe kalon pa veshtiresi. Nganjehere, kur nuk arrij dicka me duket jeta si erresire.
Gjithcka me duket e eger. Perpara me duket sikur me dalin peme te zhveshura, rruge te thepisura, male te larta qe prekin qiellin e eger me dore, lule te vyshkura te lena mbi siperfaqen e tokes, ne meshire te fatit.
Neper peme ndodhen korbat qe ndjellin vetem keq. Papritur shpresat e mia digjen, endrrat shkaterrohen. E humb besimin ne vetvete dhe me duket sikur nuk vlej asgje. Me duket sikur jeta me tradhton dhe po me kthen shpinen. Kjo gje me ben te mbyllem ne vetvete. Rri dhe mendoj sesi do te jete e ardhmja ime. Te gjitha keto mendime me japin forcen per te vazhduar perpara.
Ka njerez qe arrijne t’a planifikojne jeten e tyre. Edhe une kam deshire t’a bej kete gje, por nga njera ane e ardhmja me to remb. Mendoj se, po t’a planifikoj ate, ajo do te me kthehet kunder. Por, po t’ia tregoj mendimet e mia kesaj fletoreje, mendoj se ajo do t’i mbaje sekret thelle ne shpirtin e saj.
Per te arritur atje ku dua, do te vazhdoj shkollen, e cila mendoj se eshte e domosdoshme. Gjithashtu une do te mundohem qe te realizoj te gjitha endrrat e mia, pasi kam shume. Shpresoj qe jeta te mos me tradhtoje, por ta dTi vrapon drejt se ardhmes. Ku do te qendrosh?

E ardhme!
Ku je?! Mos valle je fshehur diku ne horizont?!
Mbase je fshehur ne zemren time?!
Po, po. Duhet te jesh futur ne zemren time sepse nuk te perfytyroj dot.
Mbase je e padukshme?! Mbase je per udhetim ne shkretetiren e pafund?!
Une cdo dite me duket se po te ndjek, me duket sikur po te afrohem. Nje hap me ndane nga ty. Dua te arrij ne boten e lumturise, ne boten e endrrave te mia.
Dua te arrij ne keshtjellen e kristalte, ku me thane se te gjitha endrrat behen realitet.
Por si mund t’a bej kete?
Te lutem, me jep nje keshille!
Pse nuk po me flet?
Une e di se ti po me fsheh dicka. Por, une do te te arrij. Une do ta hap porten tende. Shkolla mendoj se eshte celesi me te cilin une do te hap deren tende per te arritur aty ku dua. Mendoj se shkolla eshte me e nevojshme. Ajo me ben te ndihem e sigurte per ate qe them dhe per ate qe mendoj.
Shkolla me ben me te matur dhe me krijon pavaresi ne vetvete.
Dhe…
Si pa kuptuar, vitet shkollore vrapojne, vrapojne drejt teje. Por, jeta shkollore nuk eshte aq e lehte. Ajo te ve pengesa te shumta, te cilat duhet t’i kalosh me guxim dhe kurajo. Une e di sesi te sillem per t’i kaluar pengesat e mia. Per kete me ka ndihmuar mesuesja e letersise. Ajo me mesoi sesi te luftoj per te arritur dicka qe e dua me te vertete. Deshira per te pasur dicka nuk i sheh fare keto pengesa dhe kalon pa veshtiresi. Nganjehere, kur nuk arrij dicka me duket jeta si erresire.
Gjithcka me duket e eger. Perpara me duket sikur me dalin peme te zhveshura, rruge te thepisura, male te larta qe prekin qiellin e eger me dore, lule te vyshkura te lena mbi siperfaqen e tokes, ne meshire te fatit.
Neper peme ndodhen korbat qe ndjellin vetem keq. Papritur shpresat e mia digjen, endrrat shkaterrohen. E humb besimin ne vetvete dhe me duket sikur nuk vlej asgje. Me duket sikur jeta me tradhton dhe po me kthen shpinen. Kjo gje me ben te mbyllem ne vetvete. Rri dhe mendoj sesi do te jete e ardhmja ime. Te gjitha keto mendime me japin forcen per te vazhduar perpara.
Ka njerez qe arrijne t’a planifikojne jeten e tyre. Edhe une kam deshire t’a bej kete gje, por nga njera ane e ardhmja me tremb. Mendoj se, po t’a planifikoj ate, ajo do te me kthehet kunder. Por, po t’ia tregoj mendimet e mia kesaj fletoreje, mendoj se ajo do t’i mbaje sekret thelle ne shpirtin e saj.
Per te arritur atje ku dua, do te vazhdoj shkollen, e cila mendoj se eshte e domosdoshme. Gjithashtu une do te mundohem qe te realizoj te gjitha endrrat e mia, pasi kam shume. Shpresoj qe jeta te mos me tradhtoje, por ta degjoje zemren time. Nje nder endrrat e mia eshte te behem shkrimtare e te nxjerr te pakten nje liber timin. Kjo gje do te me bente te lumtur. Them kete sepse ka dhe endrra qe nuk realizohen dhe lene gjurme te perjetshme, lene ne kujtese dicka te hidhur, nje kufome.
Une do te qendroj ne nje cep te botes, aty ku kam qendruar deri tani, me endrrat dhe deshirat e mia.
Une do te eci drejt se ardhmes me hapat qe kam bere deri me sot. Do te luftoj qe te mbroj endrrat e mia.
Une do te eci drejt se ardhmes se ndritur…

Ngjoje zemren time. Nje nder endrrat e mia eshte te behem shkrimtare e te nxjerr te pakten nje liber timin. Kjo gje do te me bente te lumtur. Them kete sepse ka dhe endrra qe nuk realizohen dhe lene gjurme te perjetshme, lene ne kujtese dicka te hidhur, nje kufome.
Une do te qendroj ne nje cep te botes, aty ku kam qendruar deri tani, me endrrat dhe deshirat e mia.
Une do te eci drejt se ardhmes me hapat qe kam bere deri me sot. Do te luftoj qe te mbroj endrrat e mia.
Une do te eci drejt se ardhmes se ndritur…

A.Nela

1 comment

  • Ηmm it appeaгs like your website ate my first comment (it was extremely
    long) so I guess I’ll just sum it up ԝhat I wrоte and say, I’m thoroughly enjoying
    your blog. I as well am an asⲣiring blog
    writеr but I’m still new to everything. Do you have any sսggestions for novice blog writers?
    I’d genuinely appreciatе it.

FreeCurrencyRates.com
Loading...
%d bloggers like this: